Ergen kişi ağlayıp odasına kapanıyorsa yapılması gerekenler

Sayın Ümit Burcu!

İnsanlara tavsiyelerde bulunuyorsunuz. Onlardan cesaret alarak ben de size yazmak istedim. İnşallah benim derdime de bir çare bulursunuz. İki çocuğum var. 11 yaşında oğlum ve ergenlik döneminde 15 yaşındaki kızım. Kısaca anlatmam gerekirse geçen hafta dersler üzerine konuşurken 15 yaşındaki kızım ağlamaya başladı. “Bıktım artık sizden, varsa yoksa ders, ders işiniz gücünüz ders… Benim halimi sormuyorsunuz. Ben nasılım soran yok? Her şeyi dersten ibaret zannediyorsunuz.” deyip odasına kapandı. Okuldan gelince odasına kapanıyor. Yemeğini yiyince tekrar odasına gidiyor. Tabii ki beklenmedik bu davranış karşısında şoke olduk. Ne yapabiliriz? Eşim de, ben de çalışıyoruz. Yeterince vakit ayıramıyoruz ama hepten de ihmal etmiş değiliz. Ailece yaptığımız pek çok etkinliklerimiz, faaliyetlerimiz de var. Ne olur bize bu konuda yardımcı olun. Kızımı kaybetmek istemiyorum. DERTLİ ANNE

Sevgili Anne!

Mektubunuzu kısalttım. Anladığım kadarıyla kültürlü, çocuk terbiyesine önem veren duyarlı bir ailesiniz. “Ergenlik dönemindeki kızım” derken problemli olarak gördüğün kızın ergenlik döneminde bulunduğunun bilincindesin. Çözüm adına bu çok güzel bir yaklaşım. Korkulacak bir durum yok. Bir yanlış anlama durumu var ortada. Sizin ısrarla derslerini sormanız; aslında onun nasıl olduğunu öğrenmek ve onunla iletişime geçip konuşmak istemeniz içindir. Niyetiniz bu ve güzel bir niyet. Fakat niyetin iyi olması yetmiyor. Metodun da doğru olması gerekiyor. Niyet harika ve güzel fakat metot yanlış. Sizin vermek istediğiniz mesaj kadar sizin davranışlarınızdan kızınızın aldığı mesaj da önemli.

Sevgili Anne!

Yemekleri, hafta sonunda kahvaltıları beraber hazırlayın. Ailece haftada en az 4 defa kahvaltıya beraber oturun. Ders dışı gündelik konulardan konuşun ve kızınızın da fikirlerini önemseyerek dinleyin. Konuşmaya ve konuya katılmasını teşvik edin. Onunla istişare edin. Muhatap alın, fikirlerini sorun. Değer verdiğinizi gösterin. Bunu rol icabı ve göstermelik yapmayın. Realite bu. Bunu kabullenin, o artık çocukluktan kurtuldu. Yetişkin olma yolunda ilerliyor. Ona öyle davranın ki, “Ben bu ailede değerliyim. Bana değer veriliyor” düşüncesini benimsesin.

Akşamları haftada 3-4 akşam hepinizin bir araya gelip sohbet ettiği bir çay saatiniz olsun. 20 dakikalık bu sohbet saati onun gevşemesine ve aranızdaki buzların erimesine sebep olacaktır. Fakat bu akşam sohbetinde özellikle ders konusunu gündeme getirmeyin. Her zaman kızınıza yardım etmeye hazır olduğunuzu, onu gerçekten sevdiğinizi hissettirirseniz pek çok problemi çözmüş olursunuz. Ergenlik döneminde çok kırılgan bir yapıya sahip olan o kristal kızınızı kırmadan kıvamına getirmeniz dileklerimle.

BİZE YAZIN

E-mail: haberisvec@hotmail.com

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir